Μη γελάς γιατί θα αποκτήσεις ρυτίδες.
Δηλαδή:
Μην απολαμβάνεις τη ζωή γιατί θα σου θυμίσει πως είσαι θνητός.
Μην γελάς γιατί το πρόσωπό σου θα μαρτυρήσει πως έζησες.
Μείνε ανέκφραστος, σαν καλός υπάλληλος του τίποτα.
Κι όμως, τι ειρωνεία:
Οι πιο βαθιές ρυτίδες χαράς είναι πιο τίμιες απ’ τις πιο καλοσιδερωμένες μάσκες.
Μη γελάς, θα αποκτήσεις ρυτίδες
ή αλλιώς: Μη ζεις, θα πεθάνεις
Μια από τις πιο παράξενες και τραγικά κωμικές “συμβουλές” που έχουμε ακούσει από μικροί:
«Μη γελάς, θα κάνεις ρυτίδες.»
Τι μας λένε ουσιαστικά;
Μην εκφράζεσαι. Μην απολαμβάνεις. Μην γελάς, μην ξεκαρδίζεσαι, μην αφήνεις τον εαυτό σου να "παραμορφωθεί" από τη χαρά, γιατί... θα μείνεις σημαδεμένος.
Λες και οι ρυτίδες από το γέλιο είναι πιο ντροπιαστικές απ’ τις ρυτίδες της μιζέριας.
Λες και το πρόσωπο που έζησε, πρέπει να τιμωρηθεί γιατί τολμάει να το δείξει.
Κι όμως, η κοινωνία μας τείνει να αποθεώνει το άψυχο: το λείο πρόσωπο, την κενή ματιά, τη διαφημιστική ουδετερότητα.
Η χαρά, λένε, σε «γεμίζει γραμμές».
Ναι. Όπως η ζωή γεμίζει μνήμες. Όπως ο χάρτης γεμίζει δρόμους.
Και τι προτείνουν αντί γι’ αυτό;
– Δείξε άψογος, μη σε παρεξηγήσουν.
– Φόρα φίλτρα και ντροπή.
– Κρύψου, και κυρίως: Μην ζεις έντονα, θα σε καταλάβουν.
Μόνο που υπάρχει μια σκληρή αλήθεια:
Κανένα φίλτρο δεν σώζει από τη ματαιότητα της χαμένης ζωής.
Αν είναι να γεράσω, ας γεράσω γελώντας.
Αν είναι να αποκτήσω ρυτίδες, ας είναι γιατί έζησα πολύ και τίμια.
Όχι γιατί φοβήθηκα να γελάσω.
📜 Μικρός επίλογος:
Οι ρυτίδες του γέλιου
είναι τα παράσημα της ψυχής.
Όσοι τις κρύβουν,
μένουν με άδεια πρόσωπα
και γεμάτες ερημιές.
0 Σχόλια