Η Δρ. Anita Goel—φυσικός, ιατρός, επιστήμονας νανοτεχνολογίας και επιχειρηματίας—προτείνει ένα νέο επιστημονικό πλαίσιο, υποστηρίζοντας ότι η σύγχρονη φυσική πρέπει να συμφιλιωθεί με τη ζωή, τα ζωντανά συστήματα και τη συνείδηση. Η εργασία της βρίσκεται στη διασταύρωση της κβαντικής φυσικής, της βιοϊατρικής, της νανοτεχνολογίας και της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI).
1. Η Ανεπάρκεια της Κλασικής Φυσικής και τα Ανοικτά Συστήματα
Η κριτική της Δρ. Goel στη σύγχρονη φυσική βασίζεται στο γεγονός ότι αυτή αναπτύχθηκε κυρίως γύρω από την άψυχη ύλη και τα κλειστά συστήματα. Τα κλειστά συστήματα βρίσκονται σε ισορροπία ή κοντά στην ισορροπία, όπου η αλληλεπίδραση με το περιβάλλον είναι στην καλύτερη περίπτωση μια μικρή διαταραχή.
Αντίθετα, τα ζωντανά συστήματα είναι θεμελιωδώς ανοικτά συστήματα. Αυτά τα συστήματα ανταλλάσσουν συνεχώς ύλη, ενέργεια και πληροφορία με το περιβάλλον τους, είναι ισχυρά συζευγμένα με αυτό και βρίσκονται μακριά από την ισορροπία. Ενώ η εντροπία κανονικά θα οδηγούσε στη διάλυση, τα ζωντανά συστήματα έχουν τη δυνατότητα να μειώνουν τη δική τους εντροπία.
Η Goel υποστηρίζει, ακολουθώντας προβληματισμούς των Einstein, Schrödinger και Penrose, ότι η κβαντομηχανική είναι ελλιπής και ότι οποιαδήποτε ενοποιημένη θεωρία των πάντων πρέπει να ενσωματώσει τα φαινόμενα της ζωής, των ζωντανών συστημάτων και της συνείδησης.
2. Το Νέο Πλαίσιο: Ύλη, Ενέργεια και Πληροφορία
Για να μπορέσει η φυσική να κατανοήσει τα έμψυχα συστήματα, η Δρ. Goel προτείνει τη διεύρυνση του πλαισίου της φυσικής πέρα από την ύλη και την ενέργεια, ώστε να συμπεριλάβει τη Πληροφορία.
Στο νέο αυτό πλαίσιο, η ύλη, η ενέργεια και η πληροφορία διασυνδέονται, ενώ η πληροφορία έχει μια φυσική, απτή πραγματικότητα. Αυτό το πλαίσιο είναι εμπνευσμένο από το έργο του John Wheeler, ο οποίος υιοθέτησε μια πληροφοριοθεωρητική κατανόηση του σύμπαντος, παρόλο που η Goel αναγνωρίζει ότι η ιδέα της πληροφορίας ως θεμελιώδους οντότητας παραμένει αφηρημένη.
Επιπλέον, η συνείδηση πρέπει να αντιμετωπιστεί μετωπικά ως επιστημονικό πρόβλημα της φυσικής, όχι μόνο ως φιλοσοφικό.
3. Η Κβαντική Υπόθεση στις Βιολογικές Νανομηχανές
Για να εξερευνήσει τις νέες φυσικές αρχές, η Δρ. Goel επικεντρώθηκε στις νανομηχανές που διαβάζουν και γράφουν το DNA, τις οποίες θεωρεί ως ένα πιθανό πειραματικό πεδίο δοκιμών.
Χαρακτηριστικά των Νανομηχανών:
- Θερμοδυναμική Απόδοση: Αυτοί οι νανοκινητήρες επιτυγχάνουν θερμοδυναμική απόδοση μετατροπής ενέργειας άνω του 99,99%.
- Ισχύς Επεξεργασίας Πληροφοριών: Ένας νανοκινητήρας εκτιμάται ότι εκτελεί περίπου 100 δισεκατομμύρια υπολογιστικά βήματα (εσωτερικά βήματα σκέψης) για να διαβάσει μία μόνο βάση DNA σε 10 χιλιοστά του δευτερολέπτου.
Η Goel εικάζει ότι αυτές οι μηχανές ενδέχεται να εκμεταλλεύονται κβαντικά φαινόμενα με μη τετριμμένο τρόπο για να ενισχύσουν τη λειτουργία και την αποδοτικότητά τους. Οι ερωτήσεις που τίθενται περιλαμβάνουν:
- Αλγόριθμος Κβαντικής Αναζήτησης: Μήπως χρησιμοποιούν κάποιο είδος κβαντικού αλγορίθμου αναζήτησης για να βρουν γρήγορα το σωστό μόριο μέσα σε μια θάλασσα υποψηφίων;
- Κβαντική Επίδραση στη Διόρθωση Λαθών: Μήπως υπάρχει κάποια κβαντική πτυχή στη μετάβαση από την κίνηση προς τα εμπρός στην αντίστροφη (διόρθωση λαθών);
- Πληροφορία Περιβάλλοντος (Milieu): Ο θόρυβος που οδηγεί σε μεταλλάξεις μπορεί να μην είναι καθαρά τυχαίος, αλλά να προέρχεται από κβαντική εμπλοκή με τις διακυμάνσεις του περιβάλλοντος. Ο νανοκινητήρας μπορεί να λειτουργεί ως κβαντικός αισθητήρας, συλλέγοντας κβαντικές πληροφορίες από το περιβάλλον του (milieu).
Πλαισιώνοντας την Εξέλιξη: Αυτή η σύνδεση με το περιβάλλον υποδηλώνει ότι η εξέλιξη σε μοριακό επίπεδο ίσως είναι περισσότερο Λαμαρκιανή παρά καθαρά Δαρβινική (καθαρή τυχαιότητα).
4. Πειραματική Επιβεβαίωση: Το Βιολογικό Πείραμα Διπλής Σχισμής
Η παραδοσιακή άποψη είναι ότι τα βιολογικά συστήματα είναι «υγρά, ζεστά και βαλτώδη» και δεν μπορούν να διατηρήσουν την κβαντική συνοχή για αρκετό καιρό ώστε να είναι σημαντική.
Κριτήριο Συνοχής (Decoherence): Η Goel υποστηρίζει ότι οι υπολογισμοί της δείχνουν πως ο χρόνος αποσυνοχής (decoherence time) του συμπλέγματος μοτέρ-DNA είναι αρκετά μεγάλος—κατά μερικές τάξεις μεγέθους—σε σύγκριση με τον χρόνο που χρειάζεται ο κινητήρας για να διαβάσει μία βάση DNA. Αυτό σημαίνει ότι το σύστημα διατηρεί την κβαντικότητά του κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, καθιστώντας τα κβαντικά φαινόμενα «πιθανά» (plausible).
Για να επιβεβαιωθεί αυτή η θεωρία, είναι απαραίτητο ένα οριστικό πείραμα. Η Goel προτείνει τον σχεδιασμό του ισοδύναμου ενός πειράματος διπλής σχισμής (double slit experiment) στο πλαίσιο αυτών των νανομηχανών. Το πείραμα διπλής σχισμής παρείχε σαφή απόδειξη της κβαντικής παρέμβασης. Ο στόχος είναι να φανεί εάν η συνοχή διατηρείται για επαρκώς μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να ανιχνευθεί ένα μοτίβο παρεμβολής (interference pattern), ή εάν η διαδικασία είναι καθαρά κλασική.
Αν και ο οδικός χάρτης για αυτό το πείραμα υπάρχει, η υλοποίησή του απαιτεί μια πλήρη αναβάθμιση της ανάλυσης των οργάνων και των τεχνικών ανίχνευσης (μια προσπάθεια υψηλού κινδύνου, υψηλής ανταμοιβής).
5. Η Συνείδηση ως Θεμελιώδης Πραγματικότητα
Σχετικά με το «δύσκολο πρόβλημα της συνείδησης» (hard problem of consciousness), η Δρ. Goel αντιπαραθέτει δύο παραδείγματα:
- Η Επικρατούσα Άποψη (Emergence): Η συνείδηση αναδύεται ως ένα επιφαινόμενο (epiphenomena) όταν η ύλη αποκτά έναν κρίσιμο βαθμό πολυπλοκότητας.
- Η Νέα Άποψη (Fundamental): Η συνείδηση είναι κάτι θεμελιώδες στην υφή της πραγματικότητας. Η ύλη, η ενέργεια, ο χώρος και ο χρόνος προέρχονται από αυτήν.
Εάν υιοθετηθεί το δεύτερο παράδειγμα, το πρόβλημα της συνείδησης ενδεχομένως να πάψει να είναι «δύσκολο». Αυτό το νέο επιστημονικό πλαίσιο όχι μόνο θα εξηγούσε τη ζωή και τη συνείδηση, αλλά θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει στη συμφιλίωση μακροχρόνιων προβλημάτων στη φυσική, συμπεριλαμβανομένου του κβαντικού προβλήματος μέτρησης (quantum measurement problem) και της κβαντικής βαρύτητας (General Relativity/Quantum Mechanics).
6. Όραμα: Η Πέμπτη Βιομηχανική Επανάσταση
Η μετάβαση σε ένα μοντέλο όπου η συνείδηση είναι θεμελιώδης, θα μπορούσε να οδηγήσει στην Πέμπτη Βιομηχανική Επανάσταση. Η Goel αντιπαραβάλλει αυτό το όραμα με τον υλιστικό αναγωγισμό, ο οποίος οδηγεί σε μια δυστοπική άποψη της AI και της ανθρώπινης χρησιμότητας.
Ένα συνειδησιακό παράδειγμα (consciousness-based paradigm) θα οδηγούσε σε:
- Ολιστική Αντίληψη: Οι άνθρωποι θα ήταν πιο συνειδητοποιημένοι για τη διασύνδεσή τους με την υπόλοιπη Γη και το οικοσύστημα.
- Νέες Τεχνολογίες: Θα προέκυπταν νέες τεχνολογίες και βιομηχανίες, με εφαρμογές για παράδειγμα στην υγειονομική περίθαλψη, όπως η επέκταση της ανθρώπινης διάρκειας ζωής.
- Υψηλότερη Ηθική: Η ανάπτυξη της τεχνολογίας θα καθοδηγούνταν από μια υψηλότερη συνείδηση (higher consciousness), διασφαλίζοντας ότι η ανάπτυξη είναι ευεργετική για τον πλανήτη και τους ανθρώπους.
Αυτό το μέλλον απαιτεί την εξισορρόπηση των δυνατοτήτων του εξωτερικού κόσμου (επιστήμη/τεχνολογία) με τον εσωτερικό κόσμο (πνευματικές αρχές, διαλογισμός, αυτοπραγμάτωση), τερματίζοντας το τεχνητό διαζύγιο μεταξύ επιστήμης και πνευματικότητας.
0 Σχόλια