James Webb & Φυσική: Η Κοσμολογική Κρίση που Αψηφά τους Νόμους Ανάγνωση άρθρου

Οι «Αιρετικοί» Γαλαξίες του James Webb

Ο Νομπελίστας Adam Riess Προειδοποιεί

Για δεκαετίες, η επιστημονική κοινότητα πίστευε ότι κατανοούσε την αρχή του σύμπαντος: μια μοναδική, εκτυφλωτική έκρηξη, τη Μεγάλη Έκρηξη, ακολουθούμενη από μια χρονολογική σειρά γεγονότων χαραγμένων σε εξισώσεις. Ωστόσο, οι πρόσφατες παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb (JWST) έχουν διαταράξει αυτή την καθιερωμένη ιστορία, αποκαλύπτοντας κοσμικά φαινόμενα που απειλούν να καταστρέψουν τα μοντέλα μας.

Όταν το James Webb άνοιξε τα «χρυσά του μάτια», οι επιστήμονες περίμεναν να δουν αμυδρές λάμψεις, αχνές σκιές των πρώτων γαλαξιών που μόλις άρχιζαν να σχηματίζονται μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Αντ' αυτού, βρήκε «γίγαντες», πλήρως σχηματισμένες, λαμπερές δομές διάσπαρτες στο πρώιμο σύμπαν, σαν «κοσμικοί τιτάνες που δεν είχαν δικαίωμα να υπάρχουν». Αυτοί οι γαλαξίες ήταν τεράστιοι, λαμπεροί και οργανωμένοι, όχι οι πρωτόγονες δομές που προέβλεπαν τα μοντέλα μας.

Οι «Αιρετικοί» Γαλαξίες του James Webb

Σύμφωνα με το μοντέλο ΛCDM, το θεμέλιο της σύγχρονης κοσμολογίας, οι γαλαξίες χρειάζονται δισεκατομμύρια χρόνια για να σχηματιστούν, καθώς το αέριο και η σκόνη στροβιλίζονται και γεννιούνται σιγά-σιγά τα αστέρια. Ωστόσο, ορισμένες από αυτές τις δομές εντοπίστηκαν μόλις 200 έως 400 εκατομμύρια χρόνια μετά την υποτιθέμενη αρχή των πάντων. Αυτός ο χρόνος είναι εξαιρετικά μικρός για να κρυώσει το σύμπαν, πόσο μάλλον για να δημιουργηθούν γαλαξίες γεμάτοι αστέρια. Το μοντέλο μας προβλέπει ότι δεν υπήρχε αρκετός χρόνος, αρκετό αέριο ή αρκετή βαρύτητα για την εμφάνιση τέτοιων δομών.

Επιπλέον, αυτοί οι ανώμαλοι γαλαξίες παρουσιάζουν ένα ακόμη πιο παράξενο χαρακτηριστικό: ενώ οι περισσότεροι γαλαξίες, ακόμη και σήμερα, μετατρέπουν μόνο ένα μικρό μέρος (περίπου 10%) του αερίου τους σε αστέρια, αυτές οι ανωμαλίες «έκαψαν» σχεδόν τα πάντα, μετατρέποντας σχεδόν το 100% του διαθέσιμου υλικού τους σε αστρική φωτιά, χωρίς να αφήσουν πίσω αέριο ή σκόνη. Αυτό χαρακτηρίζεται ως «αδύνατο» βάσει της τρέχουσας κατανόησής μας. Η ταχεία τους εμφάνιση και ωριμότητα παραβιάζει τη χρονική συνέχεια, καταστρέφοντας την αιτία και το αποτέλεσμα.

Η Προειδοποίηση του Νομπελίστα Adam Riess

Απέναντι σε αυτά τα ανησυχητικά ευρήματα, φυσικοί βραβευμένοι με Νόμπελ, όπως ο Adam Riess, αρχίζουν να εκφράζουν την ανησυχία τους. Ο Riess, μια βασική φιγούρα στην ανακάλυψη της επιταχυνόμενης επέκτασης του σύμπαντος, προειδοποιεί ότι αν αποκλειστούν τα σφάλματα μέτρησης, τότε αυτό που απομένει μπορεί να είναι κάτι πολύ πιο ανησυχητικό: ότι έχουμε παρερμηνεύσει τον ίδιο τον κόσμο. Πρόσφατα δήλωσε ότι αν δεν υπάρχουν σφάλματα μέτρησης, τότε αυτό που μένει είναι μια πολύ πιο ανησυχητική αλήθεια και ίσως έχουμε παρερμηνεύσει θεμελιωδώς το σύμπαν. Αυτό υποδηλώνει ότι αυτό που βλέπουμε δεν είναι τυχαίο, αλλά η αλήθεια που τελικά βγαίνει στην επιφάνεια.

Συνέπειες και Εναλλακτικές Θεωρίες

Οι συνέπειες αυτών των ανακαλύψεων είναι εκτεταμένες. Μόλις παραδεχτεί κανείς ότι η χρονική συνέχεια έχει σπάσει, όλα γίνονται ύποπτα: η ηλικία του σύμπαντος, η φύση της Μεγάλης Έκρηξης, ακόμη και η ίδια η ιδέα της αρχής. Κάποιοι φυσικοί αρχίζουν να εξερευνούν ριζοσπαστικές εναλλακτικές λύσεις:

• Τι θα γινόταν αν η Μεγάλη Έκρηξη δεν ήταν η αρχή του χρόνου, αλλά μια φάση μετάβασης;.
• Τι θα γινόταν αν υπήρχε κάτι πριν από αυτήν; Μια αιώνια κβαντική θάλασσα, μια κοσμική αναπήδηση, ένας ατελείωτος κύκλος;.
• Σε αυτές τις θεωρίες, το σύμπαν δεν ξεκίνησε, αλλά πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει. Ο χρόνος, όπως τον βιώνουμε, είναι τοπικός, σχετικός, ίσως ακόμη και απατηλός.

Εάν αυτό ισχύει, τότε αυτά που βλέπει το James Webb μπορεί να μην είναι καθόλου πρώιμοι γαλαξίες, αλλά «υπολείμματα, ηχώ από μια προηγούμενη επανάληψη, απολιθώματα από έναν κόσμο που επανεκκίνησε τον εαυτό του».

Η Επανεξέταση της Πραγματικότητας

Για χρόνια, οι επιστήμονες έχουν συναντήσει ανωμαλίες —αντικείμενα που είναι πολύ μαζικά, πολύ παλιά ή πολύ μακρινά— αλλά συχνά τα παραμέριζαν ως «ακραίες τιμές». Τα δεδομένα του James Webb, ωστόσο, καθιστούν το μοτίβο αναμφισβήτητο. Οι «γαλαξίες που παραβίασαν τους νόμους που γράψαμε» και τα «χρονοδιαγράμματα που έσπασαν μπροστά στα μάτια μας» υποδηλώνουν ότι ολόκληρο το πλαίσιο μας —ο τρόπος με τον οποίο μετράμε τον χρόνο, το χώρο, την ύλη— μπορεί να είναι λάθος.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb κατασκευάστηκε για να επιβεβαιώσει τις θεωρίες μας και να ενισχύσει την ιστορία που λέμε στον εαυτό μας εδώ και δεκαετίες. Αντ' αυτού, κατέστρεψε το σενάριο και αμφισβήτησε αν υπήρξε ποτέ αρχή. Βρήκαμε «μνημεία, κολοσσιαίες δομές που λάμπουν με την ένταση δισεκατομμυρίων άστρων που γεννήθηκαν πολύ νωρίς, σχηματίστηκαν πολύ γρήγορα, πολύ τέλεια για να έχουν νόημα».

Καθώς κοιτάζουμε στο διάστημα, ελπίζοντας να βρούμε απαντήσεις, τόσο πιο παράξενο γίνεται. Το James Webb δεν επέκτεινε απλώς την οπτική μας, αλλά αποκάλυψε πόσο λίγα κατανοούμε. Αποκάλυψε μια αλήθεια: ότι το σύμπαν δεν υπακούει στη λογική μας. Βρισκόμαστε πλέον στην άκρη ενός νέου κοσμικού ορίζοντα, όπου το οικείο διαλύεται, ο χρόνος διπλώνεται και το φως από «αδύνατους» γαλαξίες φωτίζει ένα μέλλον που δεν είχαμε ποτέ φανταστεί. Η επιστήμη, και ίσως η ίδια η πραγματικότητα, βρίσκονται σε διαδικασία επανεγγραφής.

Εδώ διαβάστε περισσότερα σχετικά με την αστροφυσική.