Η ενέργεια της συνήθειας.
Ό,τι επαναλαμβάνεις, σε διαμορφώνει: από τη ρουτίνα στη συνειδητή δύναμη
Η επανάληψη δεν είναι μηχανισμός αλλά δύναμη. Η συνήθεια χτίζει χαρακτήρα όπως η τροχιά χτίζει πεπρωμένο. Πίσω από κάθε σταθερότητα, κάθε σχήμα που αποκτά η ψυχή ή η πράξη μας, υπάρχει η αδιάκοπη ενέργεια της συνήθειας που δίνει μορφή στο αόριστο, σκοπό στο αυθόρμητο και διάρκεια στο εφήμερο.
Η επανάληψη ως δημιουργική ροπή
Η επανάληψη δεν είναι σκλαβιά, όπως συχνά θεωρείται, αλλά διαδικασία δημιουργίας. Στην πράξη επαναλαμβάνουμε όχι γιατί δεν μπορούμε να αλλάξουμε, αλλά γιατί το πνεύμα, μέσα από τη ρουτίνα, μαθαίνει να εμβαθύνει. Το ίδιο βήμα που σήμερα μοιάζει ασήμαντο, γίνεται αύριο σκαλοπάτι προς μια πιο συνειδητή ύπαρξη.
Η φύση λειτουργεί μέσα από επαναλήψεις: οι εποχές, οι αναπνοές, οι παλμοί της καρδιάς. Αυτή η συνεχής επιστροφή δεν σημαίνει στασιμότητα· σημαίνει ρυθμό, συνέπεια και δημιουργικότητα. Όπως ο καλλιτέχνης επαναλαμβάνει την πινελιά για να βρει το ιδανικό φως, έτσι ο άνθρωπος χρησιμοποιεί τη συνήθεια για να τελειοποιήσει τη ζωή του.
Η ψυχολογική δύναμη της συνήθειας
Η συνήθεια ενεργεί μέσα μας σαν αόρατος καθοδηγητής. Καθορίζει τι θεωρούμε εύκολο, ποιο είναι το «φυσικό» μας περιβάλλον, ποια συμπεριφορά αναδύεται χωρίς σκέψη. Σ’ αυτή την αθόρυβη λειτουργία κρύβεται τόσο η ελευθερία όσο και η φυλακή του ανθρώπου.
Όσες συνήθειες υπηρετούν το καλύτερο μέρος του εαυτού μας, μας απελευθερώνουν· όσες υπηρετούν την αδράνεια, μας δεσμεύουν. Ο αγώνας για αλλαγή δεν είναι πόλεμος ενάντια στη συνήθεια, αλλά δημιουργία νέων, πιο υγιών μορφών αυτής της ίδιας ενέργειας.
Ηθική και αυτοκυριαρχία
Κάθε ηθικό σύστημα, κάθε άσκηση αυτοπραγμάτωσης, βασίζεται στην πειθαρχία της συνήθειας. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τις στιγμιαίες διαθέσεις μας, αλλά μπορούμε να διαμορφώσουμε πλαίσια πράξης μέσα στα οποία οι διαθέσεις αυτές μεταμορφώνονται. Εκεί βρίσκεται η ουσία της αρετής: όχι στην τυχαία καλοσύνη, αλλά στη σταθερή δυνατότητα του καλού.
Η αρετή δεν είναι αποτελέσμα μιας στιγμής αυτοθυσίας· είναι προϊόν επαναλαμβανόμενων πράξεων. Ο άνθρωπος γίνεται δίκαιος κάνοντας πράξεις δικαιοσύνης, όχι επειδή σκέφτηκε μία φορά ορθά, αλλά επειδή σταθεροποίησε το ορθό μέσα από την επανάληψη.
Η συνήθεια ως μεταφυσική ενέργεια
Αν η επανάληψη είναι ρυθμός, τότε η συνήθεια είναι ο παλμός της ύπαρξης. Ενώνει το χθες με το αύριο, το υποσυνείδητο με τη συνείδηση, το σώμα με το πνεύμα. Δεν είναι ένα εξωτερικό χαρακτηριστικό αλλά μια εσωτερική ροή που μετατρέπει το χρόνο σε ουσία. Η ίδια ενέργεια που κρατά τον πλανήτη στην τροχιά του, κρατά και την ψυχή μας στην πορεία της εξέλιξής της.
Όταν συνειδητοποιούμε τη δυναμική αυτή, παύουμε να τη φοβόμαστε. Μαθαίνουμε να τη χρησιμοποιούμε, όπως ο ποταμός χρησιμοποιεί τα όριά του για να αποκτήσει δύναμη. Τότε, η συνήθεια δεν είναι περιορισμός, αλλά εργαλείο ελευθερίας.
Επίλογος
Η ενέργεια της συνήθειας δεν είναι απλώς ψυχολογικό φαινόμενο, αλλά ο τρόπος με τον οποίο η βούληση παίρνει μορφή στον χρόνο. Μέσω αυτής, γινόμαστε αυτό που επαναλαμβάνουμε, και η ζωή μας αποκτά τον ρυθμό που της δίνουμε. Η επανάληψη, μακριά από το να μας κάνει μηχανικούς, μας χαρίζει τη δυνατότητα να δημιουργούμε εαυτόν εκ νέου — μέχρι να γίνουμε ο ίδιος μας ο ρυθμός.
Εδώ διάβασε περισσότερα όμοια άρθρα.
0 Σχόλια