Η κοινωνία των Yesηδων
Ζούμε στην εποχή των yesηδων. Αυτών που το «ναι» το λένε πιο εύκολα κι από «καλημέρα». Ναι σε όλα, ναι σε όλους, ναι χωρίς ερώτηση, χωρίς σκέψη. Είναι οι άνθρωποι που όταν ακούνε κάτι από «πάνω», ανταποκρίνονται με ένα «jawohl!», εκείνο το γερμανικό «μάλιστα!» που δεν αφήνει χώρο για καμία αμφιβολία, ούτε για ψήγμα προσωπικής κρίσης.
Οι yesηδες δεν χρειάζονται επιχειρήματα· τους αρκεί να δουν ποιος μιλά. Αν είναι «από τους δικούς μας», τότε ναι. Αν είναι «από τους άλλους», τότε όχι, αλλά και αυτό το «όχι» τους είναι ουσιαστικά ένα «ναι» στον φόβο, στη βολή, στην υποταγή.
Είναι εκείνοι που σιωπούν όταν καίγεται ο τόπος, αλλά χειροκροτούν όταν τους λένε πως «όλα πάνε καλά». Που θεωρούν την αμφισβήτηση επικίνδυνη, την κριτική αγένεια και το ανεξάρτητο μυαλό ύποπτο.
Και οι noηδες; Λίγοι. Σπάνιοι. Μερικές φορές παρεξηγημένοι. Αυτοί που το «όχι» τους δεν είναι από πείσμα αλλά από αξιοπρέπεια. Που ρισκάρουν να μείνουν μόνοι, αλλά να μείνουν όρθιοι. Που δεν σηκώνουν το χέρι για χαιρετισμό, αλλά το σηκώνουν για αντίσταση.
Κι όσο οι yesηδες γεμίζουν αίθουσες, πλατείες και πάνελ, τόσο οι noηδες κρατούν μέσα τους το δικαίωμα της άρνησης, την πιο ανθρώπινη, την πιο δημιουργική πράξη.
Γιατί κάποιες φορές, το πιο γενναίο «ναι» είναι ένα καθαρό, ηχηρό "όχι".
0 Σχόλια