ΝΔ, Τσίπρας και φόβος παρακμής
Οι ΝΔούκοι, από την στιγμή που ανακοίνωσε ο Τσίπρας ότι γράφει βιβλίο, δείχνουν σαν να έχασαν την γη κάτω από τα πόδια τους. Μήπως νόμιζαν ότι ο Τσίπρας μέσα στο βιβλίο θα φανερώσει την μαγική φράση, σαν το μαγικό ραβδί, που θα γκρεμίσει τον Μητσοτάκη;
Ή ρίχτηκαν με τα μούτρα όλοι στο βιβλίο του Τσίπρα για να αποπροσανατολίσουν την προσοχή μας από τα τρέχοντα γεγονότα, θέματα και προβλήματα;
Νομίζω ότι είτε έτσι, είτε αλλιώς, κρύβουν έναν φόβο μέσα τους από τον πολιτικό, όχι του τίποτα, αλλά του υπευθύνου της μεγάλης καθυστέρησης της χώρας, αν όχι της καταστροφής της χώρας και της ίδια της παράταξης που ίδρυσε ο ίδιος.
Οι ΝΔούκοι, από τη στιγμή που ο Τσίπρας ανακοίνωσε ότι γράφει βιβλίο, έπαθαν έναν ιδιότυπο πολιτικό σπασμό. Λες και πίστεψαν ότι στις σελίδες θα κρύβεται κάποια μυστική αντικυβερνητική ευχή, μια φράση-ξόρκι που μόλις τη διαβάσεις ο Μητσοτάκης εξαϋλώνεται σαν ολόγραμμα χαμηλής ανάλυσης.
Ή, πιο ρεαλιστικά, ότι το βιβλίο θα πέσει σαν ώριμη ευκαιρία για αντιπερισπασμό:
“Μην κοιτάτε παρακολουθήσεις, σκάνδαλα, ΟΠΕΚΕΠΕ, κουμπάρους, λίστες, ρουσφέτια, κοιτάξτε Τσίπρα! Έγραψε βιβλίο! Πανικός!”
Το ωραίο εδώ είναι η ειρωνεία της ιστορίας:
φοβούνται τόσο πολύ έναν πολιτικό που στην εξουσία έκανε ζημιές που ακόμη πληρώνουμε.
Από capital controls και κλειστές τράπεζες, μέχρι το δημοψήφισμα-τροχιοδεικτικό προς τον γκρεμό και το τρίτο μνημόνιο που υπέγραψε με την άνεση ανθρώπου που συμπληρώνει αίτηση για γυμναστήριο.
Κι όμως, η σημερινή ΝΔ δείχνει να τρέμει ακόμη κι αυτόν.
Και αυτό δεν λέει τίποτα για τον Τσίπρα.
Λέει τα πάντα για εκείνους.
Διότι, αν μια παράταξη που κάποτε είχε ταυτότητα, βάθος, φυσιογνωμίες και ένα κάποιο μέτρο σοβαρότητας, έχει φτάσει στο σημείο να αισθάνεται πολιτική απειλή από έναν αντίπαλο που κουβαλάει την ευθύνη ολόκληρης 6ετίας κακών επιλογών, αυτό σημαίνει ότι η αλλοίωση μέσα στη ΝΔ είναι πλέον πλήρης.
Δεν βλέπουν τον Τσίπρα.
Βλέπουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη.
Και δεν τους αρέσει η εικόνα.
Γι’ αυτό ο θόρυβος γύρω από το βιβλίο δεν είναι φόβος για τον Τσίπρα· είναι φόβος για την ίδια τους την παρακμή.
Γιατί, όταν η πραγματικότητα γύρω σου τρίζει, όταν το success story σου μοιάζει με PowerPoint άσκηση παιδιού δημοτικού, όταν η κοινωνική δυσαρέσκεια συσσωρεύεται σαν ρεύμα σε ηλεκτρικό καλώδιο… τότε φοβάσαι ακόμη και τον Τσίπρα.
Με απλά λόγια:
Όταν ο αντίπαλός σου είναι προβληματικός, αλλά εσύ τρέμεις ακόμη χειρότερα…
το πρόβλημα δεν είναι ο αντίπαλος.
Το πρόβλημα είσαι εσύ.
0 Σχόλια