Η Πραγματική Αιτία της Αγροτικής Εξέγερσης: Πέρα από τις Επιδοτήσεις
Η Ευρώπη συγκλονίζεται από μια πρωτοφανή αγροτική εξέγερση, η οποία εκτείνεται από τις Βρυξέλλες μέχρι τον Καναδά και την Ελλάδα. Παρά τις προσπάθειες των εθνικών κυβερνήσεων να παρουσιάσουν τις κινητοποιήσεις ως μια αδικαιολόγητη αντίδραση ανθρώπων που απλώς ζητούν περισσότερα χρήματα, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο βαθιά και ανησυχητική. Δεν πρόκειται για μια μάχη για επιδοτήσεις, αλλά για έναν αγώνα επιβίωσης απέναντι σε πολιτικές που οδηγούν μεθοδικά τον αγροτικό κόσμο στην καταστροφή.
Το Ευρωπαϊκό Μέτωπο και ο «Παράλογος» Οικολογισμός
Σε πολλές χώρες της Ευρώπης, οι αγρότες βρίσκονται σε αναβρασμό λόγω ακραίων περιβαλλοντικών απαιτήσεων. Στην Ολλανδία, η πίεση της Ε.Ε. για μείωση των εκπομπών αζώτου κατά 50% έως το 2030 απειλεί με κλείσιμο 3.000 αγροτικές εκμεταλλεύσεις. Αντίστοιχα, στην Ιρλανδία, οι πιέσεις για μείωση εκπομπών κατά 22-30% θα μπορούσαν να κοστίσουν στον κλάδο 4 δισεκατομμύρια ευρώ και 56.000 θέσεις εργασίας.
Οι πρακτικές αυτές χαρακτηρίζονται από τους επικριτές ως ένας παραλογισμός μεταμφιεσμένος σε πράσινη πολιτική. Ενδεικτικό παράδειγμα είναι η προσπάθεια επιβολής σφαγής κοπαδιών (έως και 30% στην Ολλανδία) με το επιχείρημα ότι οι ρύποι από τα περιττώματα και τα αέρια των βοοειδών είναι πιο επιβλαβείς από τους καταλύτες των αυτοκινήτων. Την ίδια στιγμή, προωθούνται εργαστηριακά υποκατάστατα κρέατος, πρωτεΐνες από έντομα και γάλα σε σκόνη από τη Βραζιλία, αντικαθιστώντας τη φυσική παραγωγή με βιομηχανοποιημένα προϊόντα.
Η Συμφωνία Mercosur: Το «Τελευταίο Καρφί στο Φέρετρο»
Κομβικό σημείο της εξέγερσης είναι η εμπορική συμφωνία Ε.Ε. - Mercosur (με χώρες της Λατινικής Αμερικής όπως η Αργεντινή και η Βραζιλία), η οποία ολοκληρώθηκε πολιτικά το 2024 μετά από 25 χρόνια διαπραγματεύσεων. Η συμφωνία αυτή χαρακτηρίζεται ως προδοσία και ξεπούλημα των Ευρωπαίων παραγωγών σε πολυεθνικές εταιρείες,.
Αθέμιτος Ανταγωνισμός: Η συμφωνία καταργεί δασμούς στο 92% των εξαγωγών της Mercosur προς την Ε.Ε.. Αυτό σημαίνει ότι οι αγορές θα πλημμυρίσουν με φθηνό βόειο κρέας, πουλερικά και ζάχαρη.
Περιβαλλοντική Υποκρισία: Ενώ οι Ευρωπαίοι αγρότες πνίγονται στη γραφειοκρατία και τις πράσινες υποχρεώσεις, οι παραγωγοί στη Νότιο Αμερική χρησιμοποιούν απαγορευμένα φυτοφάρμακα και ορμόνες ανάπτυξης, ενώ παράλληλα καταστρέφουν τον Αμαζόνιο για να επεκτείνουν την καλλιεργήσιμη γη,.
Επιπτώσεις στην Ελλάδα: Προϊόντα-σύμβολα, όπως η φέτα και το ελαιόλαδο, θα δεχθούν αθέμιτη πίεση, οδηγώντας σε πτώση εισοδημάτων και εγκατάλειψη της υπαίθρου.
Μονοπώλια και Επισιτιστική Ανασφάλεια
Η ρίζα του προβλήματος εντοπίζεται σε έναν ακραίο κορπορατισμό. Δεν πρόκειται για ελεύθερο καπιταλισμό, αλλά για μια παγκοσμιοποίηση-καρικατούρα που μεταφέρει την παραγωγή σε χώρες με φθηνά εργατικά χέρια, συγκεντρώνοντας τον πλούτο στα χέρια μιας παγκόσμιας οικονομικής ελίτ.
Αυτό οδηγεί σε μια επικίνδυνη επισιτιστική ανασφάλεια. Η εξάρτηση από μακρινές εισαγωγές καθιστά τον εφοδιασμό ευάλωτο σε γεωπολιτικά ρίσκα, όπως φάνηκε με την κρίση στην Υεμένη και τους Χούθι. Επιπλέον, υπάρχει ένα οργανωμένο σχέδιο ερημοποίησης της υπέθρου, ώστε η γη να περάσει στον έλεγχο των "Big Farms" (μεγάλων αγροτικών εταιρειών), οι οποίες θα ελέγχουν όχι μόνο την παραγωγή αλλά και τους φυσικούς πόρους, όπως το νερό,.
Η Ελληνική Πραγματικότητα
Στην Ελλάδα, η κατάσταση είναι οριακή, καθώς η χώρα είναι από τις ακριβότερες στην Ευρώπη για ενοικίαση και αγορά καλλιεργήσιμης γης. Οι Έλληνες αγρότες συνθλίβονται από:
Το δυσβάσταχτο κόστος παραγωγής (καύσιμα, εφόδια, φόροι).
Την κατάργηση μέτρων ανακούφισης, όπως η επιδότηση του αγροτικού πετρελαίου.
Έναν μηχανισμό επιδοτήσεων που λειτουργεί απλώς ως «αναπνευστήρας» για να κρατά τους αγρότες σε κατάσταση επιβίωσης μέχρι να τα παρατήσουν, αποφεύγοντας το πολιτικό κόστος.
Ένας Αγώνας για Όλους
Ο αγώνας των αγροτών δεν αφορά μόνο τους ίδιους. Αφορά την ποιότητα της τροφής, την εθνική αυτάρκεια και το δικαίωμα των πολιτών να μην καταναλώνουν προϊόντα αμφιβόλου ποιότητας. Η κοινωνία στηρίζει τις κινητοποιήσεις γιατί αντιλαμβάνεται ότι οι αγρότες είναι οι φύλακες της πολιτισμικής και οικονομικής κληρονομιάς,.
Το αίτημα είναι σαφές: μια δημοκρατική, ειρηνική και διακομματική αντίδραση ενάντια στον έλεγχο της τροφής από πολυεθνικά μονοπώλια. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, η ελευθερία απαιτεί αρετή και τόλμη, και οι πολίτες οφείλουν να σταθούν στο πλάι των αγροτών πριν η ζημιά γίνει μη αναστρέψιμη,.
Αναλογία
Αναλογία: Η τρέχουσα αγροτική πολιτική της Ε.Ε. μοιάζει με έναν ιδιοκτήτη σπιτιού που αποφασίζει να γκρεμίσει την κουζίνα του επειδή λερώνει, πιστεύοντας ότι θα είναι πιο «καθαρός» αν εξαρτάται αποκλειστικά από το delivery του γείτονα, ο οποίος όμως μαγειρεύει χωρίς κανόνες υγιεινής και μπορεί ανά πάσα στιγμή να του κόψει το φαγητό.
0 Σχόλια